Kolano skoczka znane także jako tendinopatia więzadła rzepki to ból pojawiający się (najczęściej) w miejscu przyczepu więzadła do rzepki. Bardzo często ból ten związany jest z aktywnością fizyczną, szczególnie dynamicznymi ruchami nóg takimi jak skoki czy sprinty- dochodzi wtedy to „przemęczenia” więzadła i pojawiają się jego mikronaderwania, które są bardzo tkliwe. Częściej dotyczy mężczyzn.

Kolano skoczka – przyczyny.

Kolano skoczka to uraz pochodzący z przeciążenia, któremu podlega mechanizm wyprostny kolana. Poprzez aktywność prostownika uda – mięsień prosty uda- rzepka która jest pośrednikiem transmituje siły, jeżeli obciążenia są zbyt duże szczególnie w pracy ekscentrycznej to może dochodzić to przeciążeń w miejscu przyczepu. Praca ekscentryczna zachodzi wtedy, kiedy mięsień musi pracować (napinać się) w momencie oddalania przyczepów od siebie. Mikrouszkodzenia mogą sumować się zarówno podczas jednej sesji (zbyt dużo na jednym treningu) jak i na przestrzeni całego cyklu (zbyt krótkie przerwy między treningami).

Czynniki predysponujące do choroby:
  • Wiotkość więzadeł,
  • Zaburzone napięcie mięśnia czworogłowego
  • Nadmierny kąt Q kolana,
  • Nieprawidłowa wysokość rzepki
  • Wcześniejsze trwające zapalenie kolana,
  • Nadmierne przeciążenia w kolanie.
  • Nadmierna objętość i częstotliwość treningu,
  • Twardość podłoża na który uprawiany jest sport.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/21367808/

Kolano skoczka- objawy

Pierwszym i głównym objawem w przypadku tej patologii jest ból pod rzepką. Początkowo ból pojawia się tylko podczas treningów, następnie na treningu i po, natomiast w najbardziej zaawansowanej formie ból występuje także podczas czynności dnia codziennego. Ból powodują napięcia mięśnia czworogłowego, szczególnie praca ekscentryczna – siadanie i wstawanie z łóżka, kucanie, klękanie, wchodzenie i schodzenie po schodach. Miejsce przyczepu więzadła do rzepki jest bardzo tkliwe i czułe.

Kolano skoczka – badanie

Badanie rozpoczynamy oczywiście od obserwacji pacjenta- to w jaki sposób się porusza może powiedzieć nam jak bardzo zaawansowany jest problem, podczas prostych czynności jak trucht, podskok, czy przysiad pacjent pokazuje gdzie boli i jakie jest natężenie bólu.

Badanie siły mięśniowej zarówno mięśni biodra jak i kolana pokaże które mięśnie są wydolne, które osłabione, a które przeciążone.

Badanie palpacyjne – czyli badanie dotykiem, szukamy wyraźnej tkliwości i bólu w miejscu przyczepu więzadła rzepki do rzepki.

Test specjalne – Objaw Basseta – badamy dotykiem przyczep więzadła do rzepki w najbardziej bolesnym punkcie, przy kolanie zgiętym 90*, a następnie przy kolanie wyprostowanym.

Badanie obrazowe– łatwo dostępne i wiarygodne będzie badanie USG, można wykonać badanie RTG w celu eliminacji innych patologii.

Nie ma opartego na dowodach, preferowanego leczenia z wyboru dla kolana skoczka.

Większość pacjentów z kolanem skoczka jest leczona farmakologicznie i rehabilitacyjnie w początkowej fazie choroby. Bardzo ważny jest etap wykrycia choroby – najlepiej działać i modyfikować aktywność na wczesnym etapie.

Leczenie operacyjne

Leczenie chirurgiczne jest zwykle wskazane w przypadkach częściowych naderwań ścięgien, gdzie ból utrzymuje się podczas spoczynku i aktywności. Ponadto pozostaje ostatecznością w przypadku przewlekłych przypadków opornych na leczenie, niereagujących na leczenie zachowawcze. Tradycyjnie złoty standard chirurgicznego leczenia tendinopatii rzepki obejmował otwarte oczyszczenie dolnego bieguna rzepki, jak również oczyszczenie ścięgna rzepki poprzez wycięcie obszarów angiofibroblastycznych i zwyrodnieniowych. Po tym następuje ponowne przymocowanie ścięgna za pomocą szwów lub kotew. Ostatnio artroskopia kolana zyskała popularność w celu oczyszczenia i uwolnienia tkanek. Procedura artroskopowa została opisana jako wykonywana przez bezpośredni dolny portal rzepki.

Udostępnij:

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Więcej artykułów

Jak operacja brzucha wpływa na mięśnie ?

To,  co widzimy wszyscy i potocznie nazywamy brzuchem to przednia ściana i zbudowana jest z mięśnia prostego brzucha, który rozpościera się po obu stronach pępka (prosty brzucha prawy i lewy) oraz niewielkiego mięśnia piramidowego.

Kolano skoczka

Kolano skoczka znane także jako tendinopatia więzadła rzepki to ból pojawiający się (najczęściej) w miejscu przyczepu więzadła do rzepki. Bardzo często ból ten związany jest z aktywnością fizyczną, szczególnie dynamicznymi ruchami nóg takimi jak skoki czy sprinty- dochodzi wtedy to „przemęczenia” więzadła i pojawiają się jego mikronaderwania, które są bardzo tkliwe. Częściej dotyczy mężczyzn.

Zerwanie ścięgna Achillesa

Ścięgno Achillesa to najsilniejsze ścięgno w ciele człowieka, które paradoksalnie najczęściej ulega zerwaniu. Ścięgno to zbudowane jest z połączenia ścięgien dwóch odrębnych mięśni:

  • Mięśnia brzuchatego łydki
  • Mięśnia płaszczkowatego

i przyczepia się do guzowatości kości piętowej. Jego główną funkcją jest zgięcie podeszwowe stopy- to oznacza, że jeśli stajesz na palcach, lub podskakujesz pracuje właśnie ten mięsień (ścięgno).  

Najczęściej do zerwania ścięgna dochodzi u osób uprawiających sporty amatorskie, w wieku 30-50 lat, głównie płci męskiej. Częstość występowania waga się w przedziale 7-20 na 100 000 rocznie.

Zerwanie ATFL (więzadła skokowo-strzałkowego przedniego)

Stopa- to połączenie wielu kości, dlatego też znajduje się tam dużo więzadeł. Jednym z nich jest więzadło skokowo-strzałkowe przednie (ATFL) stabilizujące boczny przedział stawu skokowego.

Przyczepia się ono do przedniej krawędzi kostki bocznej kości strzałkowej i biegnie w kierunku szyjki kości skokowej. Główną funkcją jest przeciwdziałanie odwróceniu i zgięciu podeszwowemu stawu skokowego- to właśnie podczas takiego ruchu najczęściej dochodzi do zerwania tego więzadła. ATFL jest najsłabszym z bocznych więzadeł, pewnie dlatego to ono ulega urazom najczęściej. Mechanizm urazu wygląda najczęściej tak, że obciążona stopa przetacza się na brzeg boczny, a następnie dochodzi do dalszego przesunięcia środka ciężkości na zewnątrz, powodując zbyt duże obciążenie dla ATFL.

Chcesz omówić problem lub umówić szybką wizytę ?

Uważam, że w pracy z ludźmi niezwykle ważne jest podejście do pacjenta. Masz dwie opcje kontaktu ze mną: Pierwsza to kontakt telefoniczny (staram się zawsze odbierać, jeżeli nie mogę oddzwaniam tak szybko, jak tylko to możliwe). Druga to skorzystanie z formularza i umówienie się ze mną na pierwszą wizytę. Decyzja należy do Ciebie.