Torbiel Bakera jest torbielą występującą w tylnej części kolana, dotyka około 19% dorosłych i 6,3% dzieci. Typowe objawy, jeśli występują, to obrzęk, ból i sztywność, nasilane przez aktywność, taką jak chodzenie. Objawy są najłatwiej wywołane, gdy zgięcie kolana uciska wypełnioną płynem torbiel, chociaż wyprost kolana może również powodować napięcie torbieli przez rozciągnięty mięsień brzuchaty łydki.

Przewlekłe podrażnienie stawu kolanowego może zwiększać produkcję mazi stawowej, która może płynąć ze stawu kolanowego do kaletki pod wyższym ciśnieniem śródstawowym, aż zastawka jednokierunkowa utworzona przez kompleks mięśnia brzuchatego łydki „zamknie się”, zatrzymując płyn w kaletce znajdującej się w tylnej części kolana. Ta kaletka następnie rozszerza się i tworzy wyczuwalną bryłę częściej w tylno-przyśrodkowej części dołu podkolanowego.

Torbiel Bakera – przyczyny.

Często źródłem przewlekłego podrażnienia jest zwyrodnieniowa choroba stawów. Ponadto z torbielami Bakera często wiążą się również takie stany, jak zakaźne zapalenie stawów, zapalenie wielostawowe, zapalenie błony maziowej, choroby tkanki łącznej, chondromalacja rzepki i uporczywe zapalenie torebki. Badania wykazały, że osoby cierpiące na chorobę zwyrodnieniową stawu kolanowego w 22% dotykane są przez torbiel Bakera. Przebyte pęknięcie łąkotki predysponuje do wystąpienia łąkotki (71%-82%). Niewydolność więzadła krzyżowego przedniego ACl (30%). Zwyrodnienia chrząstki (30-60%). Do podrażnienia i powiększenia się kaletki może dochodzić także w przypadku powtarzających się czynności wywołujących ucisk w dole podkolanowym (praca na czworaka).

Torbiel Bakera -objawy.

Torbiele Bakera są często bezbolesne i mogą objawiać się jako wyczuwalny guzek w dole podkolanowym.  Typowe objawy, jeśli występują, to:

  • obrzęk,
  • ból
  • sztywność,

nasilane przez aktywność – na przykład praca w niskiej pozycji. Objawy są najłatwiej wywołane, gdy zgięcie kolana uciska wypełnioną płynem torbiel. Dodatkowymi objawami mogą być: obrzęk nóg, lub tkliwość łydek. Mogą pojawiać się także objawy drętwienia i mrowienia, jeśli dochodzi do ucisku na nerw.

Badanie.

Torbiele Bakera są często widoczne lub przynajmniej wyczuwalne wzdłuż przyśrodkowego brzegu dołu podkolanowego. Torbiel można zidentyfikować u pacjenta leżącego na brzuchu, wykonując zgięcie i wyprost w kolanie. Pojawiający się twardy, czasem tkliwy guzek podczas wyprostu może chować się podczas zgięcia kolana. Jeśli torbieli towarzyszy opuchlizna stawu warto sprawdzić źródło stanu zapalnego. Badamy wtedy:

  • zakres ruchu
  • wydolność więzadeł stawu kolanowego
  • uszkodzenia łąkotki
  • staw rzepkowo-udowy.

Stopień uszkodzenia torbieli zależy od jej wielkości i stopnia tkliwości. Torbiele Bakera są zwykle bezbolesne i ograniczają ruch w minimalnym stopniu, jeśli w ogóle.. Jednak większe torbiele mogą wiązać się z umiarkowanymi ograniczeniami aktywności fizycznej, zwłaszcza chodzenia.

Doskonałym uzupełnieniem badania jest badanie USG.

Rehabilitacja.

Rehabilitacja zależy oczywiście od przyczyny powstania torbieli. Najczęściej obejmuje:

  1. Zwolnienie ucisku i podrażnienia kaletki,
  2. Separację przestrzeni międzymięśniowych
  3. Przywrócenie prawidłowego balansu mięśniowego.

Lekarz może także wykonać zaaspirowanie płynu, ponieważ aspiracja spowoduje zmniejszenie  torbieli i w konsekwencji zmniejszenie objawów.

Chirurgia.

Wycięcie chirurgiczne podejmuje się dopiero wtedy, gdy zawiodły wszystkie inne metody, a torbiel jest wystarczająco duża i powoduje wyraźne objawy. W przeszłości otwarte wycięcie było opcją, jeśli torbiel pozostawała objawowa, ale związany z nią odsetek nawrotów był wysoki (do 63%).

Potencjalne powikłania choroby

Najczęstsze powikłania torbieli Bakera to rozwarstwienie łydki i pęknięcie, prowadzące do napuchnięcia łydki. Kiedy torbiel pęka, wytwarza „zespół rzekomego zakrzepowego zapalenia żył”, co oznacza, że ​​powoduje intensywny ból łydek i obrzęk bez towarzyszącej zakrzepicy żył głębokich. Rzadziej torbiel Bakera powoduje zespół ciasnoty, neuropatię obwodową lub chromanie przestankowe.

Udostępnij:

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Więcej artykułów

Jak operacja brzucha wpływa na mięśnie ?

To,  co widzimy wszyscy i potocznie nazywamy brzuchem to przednia ściana i zbudowana jest z mięśnia prostego brzucha, który rozpościera się po obu stronach pępka (prosty brzucha prawy i lewy) oraz niewielkiego mięśnia piramidowego.

Kolano skoczka

Kolano skoczka znane także jako tendinopatia więzadła rzepki to ból pojawiający się (najczęściej) w miejscu przyczepu więzadła do rzepki. Bardzo często ból ten związany jest z aktywnością fizyczną, szczególnie dynamicznymi ruchami nóg takimi jak skoki czy sprinty- dochodzi wtedy to „przemęczenia” więzadła i pojawiają się jego mikronaderwania, które są bardzo tkliwe. Częściej dotyczy mężczyzn.

Zerwanie ścięgna Achillesa

Ścięgno Achillesa to najsilniejsze ścięgno w ciele człowieka, które paradoksalnie najczęściej ulega zerwaniu. Ścięgno to zbudowane jest z połączenia ścięgien dwóch odrębnych mięśni:

  • Mięśnia brzuchatego łydki
  • Mięśnia płaszczkowatego

i przyczepia się do guzowatości kości piętowej. Jego główną funkcją jest zgięcie podeszwowe stopy- to oznacza, że jeśli stajesz na palcach, lub podskakujesz pracuje właśnie ten mięsień (ścięgno).  

Najczęściej do zerwania ścięgna dochodzi u osób uprawiających sporty amatorskie, w wieku 30-50 lat, głównie płci męskiej. Częstość występowania waga się w przedziale 7-20 na 100 000 rocznie.

Zerwanie ATFL (więzadła skokowo-strzałkowego przedniego)

Stopa- to połączenie wielu kości, dlatego też znajduje się tam dużo więzadeł. Jednym z nich jest więzadło skokowo-strzałkowe przednie (ATFL) stabilizujące boczny przedział stawu skokowego.

Przyczepia się ono do przedniej krawędzi kostki bocznej kości strzałkowej i biegnie w kierunku szyjki kości skokowej. Główną funkcją jest przeciwdziałanie odwróceniu i zgięciu podeszwowemu stawu skokowego- to właśnie podczas takiego ruchu najczęściej dochodzi do zerwania tego więzadła. ATFL jest najsłabszym z bocznych więzadeł, pewnie dlatego to ono ulega urazom najczęściej. Mechanizm urazu wygląda najczęściej tak, że obciążona stopa przetacza się na brzeg boczny, a następnie dochodzi do dalszego przesunięcia środka ciężkości na zewnątrz, powodując zbyt duże obciążenie dla ATFL.

Chcesz omówić problem lub umówić szybką wizytę ?

Uważam, że w pracy z ludźmi niezwykle ważne jest podejście do pacjenta. Masz dwie opcje kontaktu ze mną: Pierwsza to kontakt telefoniczny (staram się zawsze odbierać, jeżeli nie mogę oddzwaniam tak szybko, jak tylko to możliwe). Druga to skorzystanie z formularza i umówienie się ze mną na pierwszą wizytę. Decyzja należy do Ciebie.