Zapalenie kaletki podbarkowej

Kaletka podbarkowa to niewielka struktura przypominająca poduszeczkę wypełnioną płynem. Znajduje się ona na granicy mięśnia nadgrzebieniowego z wyrostkiem barkowym oraz mięśniem naramiennym. Jej zadaniem jest amortyzacja i poprawa ślizgu pomiędzy strukturami podczas ruchu. Bardzo często przypadłość ta występuje wraz z innymi patologiami barku, to jest:

  • Uraz stożka rotatorów,
  • Patologie głowy długiej ścięgna bicepsa,
  • Ciasnoty podbarkowej.

Przyczyny

Jeżeli ruch prowadzony w stawie ramiennym jest prawidłowy, a siły działające na ten staw i jego struktury rozkładane są równomiernie wszystkie elementy ślizgają się prawidłowo. Jeżeli z jakiego powodu dojdzie do zaburzenia ruchu to powtarzalne, nieprawidłowe wzorce mogą powodować drażnienie kaletki przez struktury sąsiadujące- często przez ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego. Najczęstsze przyczyny to między innymi:

  • Dyskineza łopatki– nieprawidłowe ustawienie łopatki może zmniejszać przestrzeń między wyrostkiem barkowym kaletką i głową kości ramiennej. Taka zmniejszona przestrzeń jest miejsce ciasnoty i może powodować drażnienie kaletki.
  • Uniesienie głowy kości ramiennej w kierunku wyrostka barkowego co również zmniejsza przestrzeń podbarkową. Może być to spowodowane nadmiernym napięciem mięśnia nadgrzebieniowego, i/ lub dwugłowego ramienia.
  • Zbyt duże, lub zbyt częste mikrourazy wywołane treningiem sportowym – na przykład w sportach rzucanych.
  • Nieprawidłowa sylwetka ciała spowodowana pro trakcją barku i rotacją wewnętrzną kości ramiennej.

Objawy.

Zazwyczaj ból pojawia się powoli i stopniowo narasta. Z biegiem czasu i powtarzaniem szkodliwych ruchów kaletka jest drażniona, wypełnia się płynem, zwiększa swoją objętość napierając na struktury podoczne które wysyłają sygnał bólowy. Powiększona kaletka powoduje, że podczas ruchu odwodzenia lub zgięcia ramienia nie mieści się ona pod wyrostkiem barkowym, dlatego też bardzo często jest to najbardziej bolesny moment.

Diagnostyka

Usg jest badaniem obrazującym co dzieje się z kaletką. Warto wykonać zdjęcie RTG w celu wykluczenia innych patologii.

Leczenie zachowawcze

Pierwszym krokiem do leczenia jest oczywiście prawidłowa diagnoza. Należy określić z jakiego powodu kaletka może być „drażniona”. W tym celu terapeuta dokonuje oceny:

Ustawienia elementów kostnych względem siebie– czy przestrzeń między głową kości ramiennej a wyrostkiem barkowym jest zmniejszona, czy kość ramienna jest uniesiona, czy łopatka i jej panewka jest obniżona, czy ramie jest w nadmiernej rotacji wewnętrznej, czy łopatka jest odpowiednio ustawiona na klatce piersiowej.

Siła mięśni i ich wspólne relacje- czy mięsień piersiowy mniejszy jest nadmiernie napięty powodując obniżenie panewki ? Czy zbyt silne zginacze (mięsień kruczo ramienny, biceps) pociągają kość ramienną do ku górze ? Czy mięsień nadgrzebieniowy jest nadmiernie napięty drażniąc kaletkę bezpośrednio?

Czy w barku znajdują się inne czynniki które mogą powodować zapalenie kaletki – na przykład zwapnienia w mięśniu nadgrzebieniowym ?

Na tej podstawie terapeuta dobiera odpowiednie metody, najczęściej są to:

  • Różne formy masażu – rozluźnianie nadmierne napiętych mięśni.
  • Trening (aktywacja) mięśni osłabionych.
  • Terapia manualna stawów.
  • Taping.

Często konieczny jest odpoczynek w celu zmniejszenia drażnienia kaletki i struktur sąsiadujących.

Udostępnij:

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Więcej artykułów

Jak operacja brzucha wpływa na mięśnie ?

To,  co widzimy wszyscy i potocznie nazywamy brzuchem to przednia ściana i zbudowana jest z mięśnia prostego brzucha, który rozpościera się po obu stronach pępka (prosty brzucha prawy i lewy) oraz niewielkiego mięśnia piramidowego.

Kolano skoczka

Kolano skoczka znane także jako tendinopatia więzadła rzepki to ból pojawiający się (najczęściej) w miejscu przyczepu więzadła do rzepki. Bardzo często ból ten związany jest z aktywnością fizyczną, szczególnie dynamicznymi ruchami nóg takimi jak skoki czy sprinty- dochodzi wtedy to „przemęczenia” więzadła i pojawiają się jego mikronaderwania, które są bardzo tkliwe. Częściej dotyczy mężczyzn.

Zerwanie ścięgna Achillesa

Ścięgno Achillesa to najsilniejsze ścięgno w ciele człowieka, które paradoksalnie najczęściej ulega zerwaniu. Ścięgno to zbudowane jest z połączenia ścięgien dwóch odrębnych mięśni:

  • Mięśnia brzuchatego łydki
  • Mięśnia płaszczkowatego

i przyczepia się do guzowatości kości piętowej. Jego główną funkcją jest zgięcie podeszwowe stopy- to oznacza, że jeśli stajesz na palcach, lub podskakujesz pracuje właśnie ten mięsień (ścięgno).  

Najczęściej do zerwania ścięgna dochodzi u osób uprawiających sporty amatorskie, w wieku 30-50 lat, głównie płci męskiej. Częstość występowania waga się w przedziale 7-20 na 100 000 rocznie.

Zerwanie ATFL (więzadła skokowo-strzałkowego przedniego)

Stopa- to połączenie wielu kości, dlatego też znajduje się tam dużo więzadeł. Jednym z nich jest więzadło skokowo-strzałkowe przednie (ATFL) stabilizujące boczny przedział stawu skokowego.

Przyczepia się ono do przedniej krawędzi kostki bocznej kości strzałkowej i biegnie w kierunku szyjki kości skokowej. Główną funkcją jest przeciwdziałanie odwróceniu i zgięciu podeszwowemu stawu skokowego- to właśnie podczas takiego ruchu najczęściej dochodzi do zerwania tego więzadła. ATFL jest najsłabszym z bocznych więzadeł, pewnie dlatego to ono ulega urazom najczęściej. Mechanizm urazu wygląda najczęściej tak, że obciążona stopa przetacza się na brzeg boczny, a następnie dochodzi do dalszego przesunięcia środka ciężkości na zewnątrz, powodując zbyt duże obciążenie dla ATFL.

Chcesz omówić problem lub umówić szybką wizytę ?

Uważam, że w pracy z ludźmi niezwykle ważne jest podejście do pacjenta. Masz dwie opcje kontaktu ze mną: Pierwsza to kontakt telefoniczny (staram się zawsze odbierać, jeżeli nie mogę oddzwaniam tak szybko, jak tylko to możliwe). Druga to skorzystanie z formularza i umówienie się ze mną na pierwszą wizytę. Decyzja należy do Ciebie.