Zerwanie więzadła ACL

Zerwanie więzadła krzyżowego przedniego ACL

Więzadło krzyżowe przednie- ACL- (ligamentum cruciatum anterius) jest elementem stawu kolanowego. Więzadła są mocnymi łącznotkankowymi stabilizatorami stawu, odpowiadają więc za to, żeby dany staw nie ruszał się ponad normę. ACL przyczepia się do przedniej część kości piszczelowej i tylnej części kości udowej. Trzeba zaznaczyć, że w okolicy kolana znajduje się dużo więcej więzadeł nić tylko krzyżowe przednie i one także mogą ulec uszkodzeniu.

Jak dochodzi do zerwania więzadła.

Więzadła są stabilizatorami biernymi stawu kolanowego, to oznacza, że są także stabilizatory czynne (aktywne) i są nimi mięśnie ! Mięśnie przebiegające przez kolano (czworogłowy, kulszowo-goleniowe, przywodziciele) również wpływają na stabilność kolana. Jeśli mają odpowiednią siłę, napięcie oraz kontrolę nerwową są bardzo ważne w utrzymaniu stabilizacji stawu. Jeżeli jednak aparat mięśniowy jest osłabiony, więzadła przejmują więcej obciążeń. Nadmierne, sumujące się przeciążenia więzadeł mogą w końcu doprowadzić do zerwania danego więzadła.

Jeżeli chodzi o objawy zerwanego więzadła to są to:

  • wyraźny trzask zrywanego więzadła,
  • ból,
  • obrzęk,
  • niestabilność nogi.

Zerwane więzadło ACL- diagnostyka.

Bardzo ważnym etapem po zerwaniu więzadła jest diagnostyka. Podczas wywiadu dowiadujemy się jak doszło do urazu (czy w ogóle był jakiś uraz), jeśli tak jaki był mechanizm – czyli jak doszło do skręcenia kolana. Następnie przeprowadzane jest badanie fizykalne i cała bateria testów sprawdzających stabilność kolana takie jak: test szuflady przedniej, test Lachmana i inne. W następnej kolejności wykonuje się badanie obrazowe: RTG- aby wykluczyć złamania, UGS i rezonans magnetyczny aby sprawdzić pozostałe struktury. Musimy bowiem upewnić się nie tylko czy doszło do zerwania ACL i w jaki sposób, ale także czy nie ma urazów towarzyszących jak np. urazy łąkotek.

Czy zerwane więzadło krzyżowe zawsze trzeba operować ?

Nie, wskazaniem do operacji jest niestabilność i ból. Wszystko zależy także od pacjenta, jego wieku, trybu życia, pracy i oczekiwań. Jeżeli mamy do czynienia z osobą w średnim wieku, która nie uprawia sportu, nie ma pracy fizycznej i nie odczuwa dolegliwości z powodu braku więzadła nie jest konieczne aby wykonać rekonstrukcję. Inaczej ma się sytuacja w przypadku, gdy pacjentem jest osoba młoda, zawodowo uprawiająca sport- wtedy większość lekarzy zaleca rekonstrukcję.

Metody leczenia więzadła ACL.

Istnieje kilka głównych metod rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego (ACL):

  1. Metoda autograftu polega na pobraniu przeszczepu z własnych tkanek pacjenta. Najczęściej stosowanym typem jest pobranie fragmentu z tzw. gęsiej stopki i więzadła rzepki.
  2. Allograft: Metoda allograftu polega na użyciu przeszczepu pobranego od dawcy.

W wyborze metody rekonstrukcji ACL decydujący jest wiek pacjenta, poziom aktywności fizycznej, obecność innych uszkodzeń w stawie kolanowym, preferencje chirurga ortopedy oraz dostępność odpowiednich przeszczepów, a także sposób w jaki więzadło zostało uszkodzone (wyrwało się z kości, czy zerwało się w środku długości). . Każda metoda ma swoje zalety i ograniczenia, dlatego ważne jest, aby lekarz ocenił indywidualne potrzeby pacjenta i dopasował metodę rekonstrukcji ACL odpowiednio.

Najczęściej spotykaną metoda rekonstrukcji w moim gabinecie jest rekonstrukcja metodą „gęsiej stopki”. Oto jak wygląda w kilku punktach:

  1. Pacjentowi podaje się odpowiednie znieczulenie.
  2. Wykonanie nacięcia:
  • Chirurg wykonuje małe nacięcie na przedniej części goleni (typowo w okolicy dolnej ćwiartki nogi), aby uzyskać dostęp do stawu kolanowego.
  • Przygotowanie jamy kostnej:
  • Za pomocą odpowiednich narzędzi chirurgicznych, chirurg przygotowuje jamę kostną na piszczeli i strzałce, aby umieścić przeszczep.
  • Pobranie przeszczepu „gęsiej stopy”:
  • Chirurg wykonuje niewielkie nacięcie na ścięgnie rzepki lub ścięgnie piszczelowym przednim w okolicy kolana, aby pobrać przeszczep w kształcie litery „Y” lub „U”.
  • Zakotwiczenie przeszczepu:
  • Przeszczep „gęsiej stopy” jest wprowadzany do stawu kolanowego przez tunel powierzchniowy na piszczeli i strzałce.
    • Specjalne urządzenia, takie jak zakotwiczenia, śruby lub inne narzędzia, są używane do zamocowania przeszczepu w miejscu.
  • Poprawa napięcia i stabilizacja:
  • Chirurg dostosowuje napięcie przeszczepu, aby zapewnić stabilność stawu kolanowego.
    • Dodatkowe techniki, takie jak zastosowanie szwów lub innych materiałów, mogą być stosowane w celu wzmocnienia stabilizacji.
  • Zamknięcie nacięcia:
  • Po umieszczeniu przeszczepu i upewnieniu się, że stabilizacja stawu kolanowego jest odpowiednia, chirurg zamyka nacięcie za pomocą szwów chirurgicznych lub innych technik zamykających.
  • Rekonwalescencja:
  • Po operacji pacjent jest monitorowany w celu oceny reakcji na znieczulenie i początkowej fazy powrotu do przytomności.
    • Pacjent jest instruowany w zakresie postępowania pooperacyjnego, takiego jak stosowanie opatrunku, fizjoterapia, regularne kontrole i plan rehabilitacji.
Rekonstrukcja ACL i szycie łąkotki |REHABILIO|

Rehabilitacja

Postępowanie pooperacyjne zależy od kilku czynników. Po pierwsze od tego czy były dodatkowe uszkodzenia i procedury operacyjne, czy jedynie rekonstrukcja ACL. Po drugie, od metody wykonanej rekonstrukcji.

W pierwszym okresie rehabilitacji pamiętaj o tym, aby:

  1. Przyjmować leki przeciwzakrzepowe, najczęściej są to zastrzyki w brzuch.
  2. Obciążać i zginać kończynę operowaną zgodnie z zaleceniami lekarza operującego.
  3. Nie wkładać wałka pod operowane kolano, ponieważ dojdzie do przykurczu zgięciowego.
  4. Wykonywać „ćwiczenia drenażowe” stopą.
  5. Ćwiczyć wyprost kolana.
  6. Ćwiczyć mięśnie izometrycznie.
  7. Markować prawidłowy chód w sposób najbardziej zbliżony do prawidłowego.
  8. Stosować zimne okłady, lub leki przeciwbólowe- jeśli to konieczne.
  9. Zapisać się na rehabilitację.

Udostępnij:

Więcej artykułów

Przepuklina odcinka szyjnego

Przepuklina odcinka szyjnego kręgosłupa, często określana mianem przepukliny dysku, jest stanem, który może prowadzić do

Whiplash czyli Smagnięcie biczem

Whiplash, znany również jako uraz smagnięcia biczem, to kontuzja dotykająca odcinek szyjny kręgosłupa. Nazwa tej

Syndrom wysuniętej głowy (FHP)

Forward Head Posture (FHP)- wynika z nieprawidłowej postawy, gdzie głowa jest wysunięta do przodu względem barków. Wykazano, że wysunięta do przodu głowa jest częstym zaburzeniem postawy, z ostrożnymi szacunkami cierpi na nią 66% populacji pacjentów.

Chcesz omówić problem lub umówić szybką wizytę ?

Uważam, że w pracy z ludźmi niezwykle ważne jest podejście do pacjenta. Masz dwie opcje kontaktu ze mną: Pierwsza to kontakt telefoniczny (staram się zawsze odbierać, jeżeli nie mogę oddzwaniam tak szybko, jak tylko to możliwe). Druga to skorzystanie z formularza i umówienie się ze mną na pierwszą wizytę. Decyzja należy do Ciebie.