Niestabilność i zwichnięcie stawu ramiennego.

Zwichnięcie stawu ramiennego

Staw ramienny zbudowany jest  z połączenia kości ramiennej (głowa kości ramiennej) z łopatką (panewka). Powierzchnia stawowa łopatki jest zwiększona o obrąbek stawowy, który zwiększa powierzchnię przylegania k. ramiennej poprawiając stabilność stawu. Dodatkowo staw ten wzmocniony jest przez więzadła takie jak: obrąbkowo-ramienne, czy kruczo-ramienne.  Całość dopełnia gorset mięśniowy który z jednej strony powinien dawać stabilność stawu, z drugiej zaś odpowiada za jego mobilność czyli wykonywanie ruchów w pełnym zakresie. Przednią część stawu ramiennego stabilizują:

  • mięsień podłopatkowy,
  • mięsień piersiowy większy,
  • mięsień dwugłowy ramienia,
  • mięsień kruczo ramienny.

Tylna stabilizacja stawu ramiennego to mięśnie stożka:

  • mięsień nadgrzebieniowy,
  • mięsień podgrzebieniowy,
  • mięsień obły mniejszy,
  • mięsień obły większy.
Źródło zdjęcia: https://www.drmick.pl/

Zwichnięcie stawu ramiennego

Zwichnięcie stawu ramiennego to przemieszczenie się głowy kości ramiennej poza jej położenie w panewce łopatki. Najczęściej dochodzi do przemieszczenia się głowy w kierunku do przodu, a więc jest to zwichnięcie przednie. Do takiej sytuacji dochodzi na przykład w momencie szarpnięcia za wysoko ustawioną rękę, lub przy próbie rzutu. Zwichnięciu towarzyszy zazwyczaj duży ból, obrzęk i ograniczenie ruchomości w danym stawie. Jeżeli do takich zwichnięć dochodzi częściej klasyfikuje się to jako niestabilność stawu ramiennego.

Ponowne zwichnięcie stawu ramiennego.


Jeżeli doszło do zwichnięcia istnieje prawdopodobieństwo, że ten uraz się powtórzy. Prawdopodobieństwo takie wynosi:

  • u pacjenta poniżej 20 roku życia- 72-100%
  • 20-30 lat- 70-81%
  • powyżej 50 lat 14-22%
    Ponownemu zwichnięciu sprzyjają oczywiście pewne sytuacje- jak na przykład sporty kontaktowe, czy rzucane.

Zwichnięcie stawu ramiennego- możliwe powikłania.

Jednym z poważniejszych urazów towarzyszących zwichnięciu stawu ramiennego jest uszkodzenie nerwów splotu ramiennego. To nerwy biegnące z kręgosłupa szyjnego do kończyny górnej i zaopatrujące je ruchowo i czuciowo. Uszkodzenie nerwów może powodować takie dolegliwości jak: drętwienie, mrowienie, pieczenie, osłabienie kończyny górnej, czy ból.

Kolejnym problemem może być uszkodzenie obrąbka łopatki. Może dojść do uszkodzenia typu Bankarta gdzie dochodzi do rozerwania przednio dolnej części obrąbka, lub to uszkodzenie obrąbka typu SLAP gdzie miejsce uszkodzenia występuje w części przednio górnej, wraz ze ścięgnem bicepsa.

Złamanie Hill- Sachs.

Jeżeli podczas zwichnięcia głowa kości ramiennej przemieszcza się w kierunku przednio-dolnym, część tylno-górna głowy kości ramiennej może być „drażniona” przez obrąbek łopatki. W wyniku powtarzającego się drażnienia, bądź jednego mocnego uderzenia może dochodzić tam do kruszenia się kości. Ten stan nazywamy złamaniem typu Hill- Sachs.

Złamanie typu Bankarta z kolei to złamanie przednio-dolnej części panewki łopatki.

Zwichnięcie stawu ramiennego- diagnostyka.

Aby dowiedzieć się czy faktycznie mamy do czynienia ze zwichnięciem stawu ramiennego wykonuje się badanie RTG. Jest ono ważne także dlatego, aby sprawdzić czy  podczas zwichnięcia nie doszło do uszkodzenia (złamania) struktur kostnych. Testem klinicznym wykorzystywanym w warunkach gabinetowych jest test obawy. Jeżeli ortopeda zaleci wykonuje się także rezonans magnetyczny.

Artroskopia stawu ramiennego.

Bardzo często wykonuje się procedurę typu szycie metoda Bankart i zabieg Remplisage. Szycie obrąbka metoda Bankarta polega na przyszyciu uszkodzonej części obrąbka do łopatki. W zabiegu Remplisage, gdy mamy do czynienia z ubytkiem kostny w głowie kości ramiennej – zostaje on wypełniony torebką stawową i fragmentem mięśnia podgrzebieniowego co wzmacnia stabilność.

Udostępnij:

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Więcej artykułów

Łokieć tenisisty. Zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej.

Nadkłykieć boczny kości ramiennej to niewielka wyniosłość znajdująca się w dystalnej (znajdującej się dalej od tułowia) części tej kości. Ten niewielki guzek jest miejscem przyczepu dużej grupy mięśni prostujących nadgarstek. Powtarzające się ruchy, bądź nieprawidłowe napięcie mięśni z tej grupy może doprowadzić do sytuacji w której ścięgna będą nadmiernie obciążone co w konsekwencji doprowadzi do powstania mikrouszkodzeń oraz pobudzenia włókien nocyceptywnych typu C. Mięśnie prostujące nadgarstek i palce są mocno aktywowane podczas gry w tenisa- stąd nazwa tego schorzenia, jednak praca, lub inna aktywność związana z pozycją przedramienia w pronacji połączoną z wyprostem nadgarstka jest uważana za czynniki wywołujący. Dotyczy to na przykład osoby pracujące na komputerze (stukanie w klawisze to pozycja: pronacja +prostowanie nadgarstka). Schorzenie to dotyka 1-3% populacji, najczęściej w wieku 35-50 lat.

Uszkodzenie obrąbka typu SLAP

Mianem uszkodzenia SLAP (Superior Labrum Anterior Posterior) określa się uszkodzenie obrąbka stawowego panewki łopatki. Obrąbek to łącznotkankowa struktura wyścielająca brzeg panewki stawu ramiennego w celu pogłębienia go i zwiększenia jego stabilizacji. Do górnej części obrąbka wnika i przykleja się ścięgno głowy długiej bicepsa, dlatego też uszkodzenia obrąbka często łączą się z patologią głowy długiej bicepsa.

Dyskineza łopatki

Łopatka osadzona jest na klatce piersiowej i stabilizowana na niej, za pomocą mięśni. Jej połączenie z klatką piersiową (żebrami) nie jest stawem, choć mówi się tu o „stawie funkcjonalnym”. W prawidłowych warunkach kąt górny łopatki znajduje się na wysokości 3 kręgu piersiowego, a kąt dolny na wysokości 7 kręgu piersiowego.

Uszkodzenie ścięgna głowy długiej bicepsa LHBT

Ból barku może wynikać z różnych przyczyn, jedną z nich jest patologia ścięgna głowy długiej bicepsa (LHBT). Do patologii dochodzić może na drodze przewlekłych, powtarzalnych podrażnień na przykład w sportach gdzie wykonuje się rzucanie, czy pracę w rękami w górze, ale uraz może także dotyczyć bezpośredniego incydentu- szarpnięcia, czy pociągnięcia.

Chcesz omówić problem lub umówić szybką wizytę ?

Uważam, że w pracy z ludźmi niezwykle ważne jest podejście do pacjenta. Masz dwie opcje kontaktu ze mną: Pierwsza to kontakt telefoniczny (staram się zawsze odbierać, jeżeli nie mogę oddzwaniam tak szybko, jak tylko to możliwe). Druga to skorzystanie z formularza i umówienie się ze mną na pierwszą wizytę. Decyzja należy do Ciebie.