Wapniejące zapalenie ścięgien barku.

Bardzo częstą przypadłością powodującą ból w barku jest odkładanie się złogów wapniowych w ścięgnie mięśnia nadgrzebieniowego. Mięsień ten biegnie w dole nadgrzebieniowym łopatki i przyczepia się do guzka większego kości ramiennej- wchodzi w skład tak zwanego „stożka rotatorów”. Jego głównym zadaniem jest odwodzenie ręki w lekkiej rotacji zewnętrznej. Ponadto pełni on także funkcję dociskania głowy kości ramiennej do łopatki, odpowiadając za tak zwaną centralizację głowy kości ramiennej w panewce. Jeżeli mięsień będzie nadmiernie napięty może doprowadzić do zmniejszania przestrzeni w stawie.

Złogi wapienne często pojawiają się w pobliżu przyczepu do guzka kości ramiennej. Choć najczęściej to właśnie ten mięsień ulega patologii, to jednak jego sąsiedzi, czyli mięsień podłopatkowy, podgrzebieniowy także ulegają tego typu problemom.

Zwapnienia w barku- przyczyna.

Zanim przejdziemy do sposobów leczenia tej przypadłości należy pochyilć się nad przyczyną powstawania tego problemu i tak mogą to być:

  • często powtarzające się ruchy angażujące ten mięsień (odwiedzenie, rotacja zewnętrzna),
  • zbyt mocne pociąganie kończyny górnej w dół (noszenie ciężkich przedmiotów w ręce), wobec czego mięsień musi kontrować i zaczyna nadmiernie się napinać,
  • powtarzająca się decentralizacja głowy kości ramiennej (brak stabilności).

Podobne objawy mogą być wywoływane także przez inne patologie w tym rejonie, dlatego należy wykluczyć między innymi:

  • uszkodzenie stożka rotatorów,
  • zespół zamrożonego barku,
  • zapalenie kaletki podnaramiennej,
  • schorzenia kręgowe,
  • ucisk na nerwy wychodzące z kręgosłupa.

Zwapnienia w barku- diagnoza.

Aby rozpoznać problem niezbędny jest odpowiedni wywiad w którym dowiemy się między innymi czy problem pojawił się nagle, czy zaczął się dawno temu i powoli narastał. Obserwacja pacjenta oraz ułożenia jego kończyny także dostarcza konkretnych informacji. Badanie zakresu ruchu pokazuje, które struktury są dodatkowo niewydolne. Sprawdzamy napięcie mięśni dociskających kość ramienną do łopatki w poziomie, to jest:

  • mięsień podłopatkowy,
  • mięsień nadgrzebieniowy,
  • mięsień obły większy/ obły mniejszy,
  • mięsień piersiowy większy,

oraz te, które „unoszą” kość do góry, czyli:

  • mięsień dwugłowy ramienia,
  • mięsień trójgłowy ramienia,
  • mięsień kruczo-ramienny,
  • mięsień naramienny.

 Bardzo ważne jest także określenie napięcia mięśniowego wszystkich mięśni okolicy stożka rotatorów, aby sprawdzić czy nie ma na nich punktów spustowych oraz czy nie są osłabione. Wsparciem dla naszego badania może być badanie obrazowe: USG, RTG, lub rezonans magnetyczny.

Leczenie zwapnień w barku.

Do leczenia zwapnień w ścięgnie mięśnia nadgrzebieniowego możemy wykorzystać takie zabiegi jak:

  • fala uderzeniowa, która poprzez wysyłanie fali o odpowiedniej częstotliwości umożliwia „rozbicie” zwapnień,
  • masaż poprzeczny, oraz inne formy masażu będą pomocne w poprawie ukrwienia, zwiększeniu elastyczności oraz zmniejszeniu napięcia danego mięśnia,
  • suche igłowanie, polegające na „rozbijaniu” napiętych punktów w mięśniu,
  • ćwiczenia wzmacniające osłabione mięśnie, oraz ćwiczenia poprawiające centralizację głowy kości ramiennej w panewce.

Sprawdź także: Ból barku- studium przypadku.

Udostępnij:

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Więcej artykułów

Rehabilitacja pooperacyjna.

Rehabilitacja pooperacyjna to specyficzny rodzaj rehabilitacji wykonywany w przypadku pacjentów, którzy są świeżo po zabiegu chirurgicznym, neurochirurgicznym, lub ortopedycznym. Jest to nieodzowny element w powrocie pacjenta do pełnej sprawności ruchowej. Rehabilitację pooperacyjną wykonuje się w przypadku takich zabiegów jak;

Endoproteza biodra-małoinwazyjny dostęp przedni.

Endoprotezoplastyka biodra to zabieg polegający na usunięciu elementów stawu biodrowego i zastąpieniu go elementami sztucznymi. Zabieg ten może być częściowy- jeśli wymieniany jest jeden komponent (biodrowy/ udowy), lub całościowy, w przypadku gdy operator wstawia element biodrowy i udowy. Klasycznym sposobem wykonania jest dojście boczne, od jakiegoś czasu natomiast istnienie możliwość wykonania tak zwanego małoinwazyjnego dojścia przedniego. Ten rodzaj zabiegu, jeżeli jest możliwy, jest dużo bardziej korzystny dla pacjenta, gdyż jest sposobem „międzymięśniowym”. Oznacza to, że podczas zabiegu, ortopeda dostając się do stawu biodrowego nie rozcina mięśni, a dociera do stawu pomiędzy nimi. Sytuacja ta sprawia, że nie dochodzi do uszkodzenia mięśni w wyniku czego powrót pacjenta do zdrowia jest dużo szybszy !

Skręcenie kostki- co robić ?

Skręcenie stawu skokowego  to powszechna kontuzja polegająca w dużej mierze na naciągnięciu mięsni, więzadeł oraz torebki stawowej, które stabilizują staw skokowy. W rehabilitacji tego urazu dostrzegam dwie skrajności: z jednej strony poszkodowany postanawia, że przeczeka i „rozchodzi” ból, z drugiej natomiast stosuje się niepotrzebne i niosące negatywne konsekwencje unieruchomienie, czasem nawet gipsem. Jak więc wygląda skręcenie stawu skokowego ? Co konkretnie ulega zniszczeniu ? No i w końcu – jak to leczyć ?

Konflikt panewkowo-udowy, FAI.

Ból w stawie biodrowym połączony z ograniczeniem zakresu ruchu może świadczyć o konflikcie panewkowo- udowym wynikający z pojawienia się narośli kostnych.

Chcesz omówić problem lub umówić szybką wizytę ?

Uważam, że w pracy z ludźmi niezwykle ważne jest podejście do pacjenta. Masz dwie opcje kontaktu ze mną: Pierwsza to kontakt telefoniczny (staram się zawsze odbierać, jeżeli nie mogę oddzwaniam tak szybko, jak tylko to możliwe). Druga to skorzystanie z formularza i umówienie się ze mną na pierwszą wizytę. Decyzja należy do Ciebie.