Ból barku – studium przypadku.

Ból barku

Bożena ma 35 lat i jest urzędniczką. Jej praca to głównie przesiadywanie w papierkach lub komputerze, wstaje- sporadycznie. Zgłosiła się do gabinetu z bólem barku, jak sama powiedziała ręka jest „ciężka” jakby była po prostu bardzo słaba, szybko męczy się przy wysiłku. Bożena była coraz bardziej zaniepokojona bo pomimo odpoczynku i stosowania maści ból nie przechodził. Najgorsze było dla niej to, że nie może swobodnie bawić się z dziećmi, gdyż w momencie wykonywanie jakiegoś niekontrolowanego ruchu przeszywał ją mocny ból.

Postanowiła zgłosić się do fizjoterapeuty bo słyszała, że jej koleżance pomógł w podobnym przypadku, a bardzo chciała uniknąć zażywania leków przeciwbólowych, a tym bardziej „blokady”. Faktycznie do mojego gabinetu trafia wiele osób z bólem barku więc doskonale rozumiałem co czuje Pani Bożena.

Wyjaśniłem Pani Bożenie, że należy odnaleźć przyczynę bólu. Należy przebadać napięcie i siłę mięśniową, aby zobaczyć czy mięśnie są osłabione. Następnie trzeba przebadać kręgosłup i nerwy obwodowe aby sprawdzić czy nie występuje ucisk na nerw. Ważne jest także aby sprawdzić elementy w stawach- czy są dobrze stabilizowane.

Po przeprowadzeniu dokładnego wywiadu zabrałem się do badania.

Badanie wykazało kilka nieprawidłowości.

  1. Napięcie i siła mięśniowa części mięśni barku była obniżona (m.in. stożek rotatorów).
  2. Mięśnie pochyłe znajdujące się w szyi były bardzo napięte, tkliwe i bolesne- to najprawdopodobniej wynik nieprawidłowej, statycznej pozycji w pracy.
  3. Mięśnie pochyłe uciskały nerwy przechodzące w ich sąsiedztwie do dodatkowo wpływało na doznania typu „pieczenie” i „palenie”.
  4. Osłabione mięśnie spowodowały, że bark nieco opadł, dlatego nieprawidłowo ułożone struktury kostne wtórnie uciskały na nerwy obwodowe i naczynia biegnące do ręki dając pozostałe objawy (zimna, dziwna ręka).

Terapia polegała na rozluźnieniu napiętych mięśni (mięśnie szyi) i zwolnieniu ucisku na nerwy i naczynia biegnące do ręki. Dodatkowo pacjentka została poinstruowana o potrzebie zmiany pozycji w pracy. Z terapii na terapię pacjentka odczuwała coraz większą poprawę, aż ból zmniejszył się do minimum a Pani Bożena mogła spokojnie bawić się ze swoimi dziećmi bez obawy przed nagłym bólem barku. Na całe szczęście nie trzeba było stosować blokady.

Udostępnij:

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Więcej artykułów

Jak operacja brzucha wpływa na mięśnie ?

To,  co widzimy wszyscy i potocznie nazywamy brzuchem to przednia ściana i zbudowana jest z mięśnia prostego brzucha, który rozpościera się po obu stronach pępka (prosty brzucha prawy i lewy) oraz niewielkiego mięśnia piramidowego.

Kolano skoczka

Kolano skoczka znane także jako tendinopatia więzadła rzepki to ból pojawiający się (najczęściej) w miejscu przyczepu więzadła do rzepki. Bardzo często ból ten związany jest z aktywnością fizyczną, szczególnie dynamicznymi ruchami nóg takimi jak skoki czy sprinty- dochodzi wtedy to „przemęczenia” więzadła i pojawiają się jego mikronaderwania, które są bardzo tkliwe. Częściej dotyczy mężczyzn.

Zerwanie ścięgna Achillesa

Ścięgno Achillesa to najsilniejsze ścięgno w ciele człowieka, które paradoksalnie najczęściej ulega zerwaniu. Ścięgno to zbudowane jest z połączenia ścięgien dwóch odrębnych mięśni:

  • Mięśnia brzuchatego łydki
  • Mięśnia płaszczkowatego

i przyczepia się do guzowatości kości piętowej. Jego główną funkcją jest zgięcie podeszwowe stopy- to oznacza, że jeśli stajesz na palcach, lub podskakujesz pracuje właśnie ten mięsień (ścięgno).  

Najczęściej do zerwania ścięgna dochodzi u osób uprawiających sporty amatorskie, w wieku 30-50 lat, głównie płci męskiej. Częstość występowania waga się w przedziale 7-20 na 100 000 rocznie.

Zerwanie ATFL (więzadła skokowo-strzałkowego przedniego)

Stopa- to połączenie wielu kości, dlatego też znajduje się tam dużo więzadeł. Jednym z nich jest więzadło skokowo-strzałkowe przednie (ATFL) stabilizujące boczny przedział stawu skokowego.

Przyczepia się ono do przedniej krawędzi kostki bocznej kości strzałkowej i biegnie w kierunku szyjki kości skokowej. Główną funkcją jest przeciwdziałanie odwróceniu i zgięciu podeszwowemu stawu skokowego- to właśnie podczas takiego ruchu najczęściej dochodzi do zerwania tego więzadła. ATFL jest najsłabszym z bocznych więzadeł, pewnie dlatego to ono ulega urazom najczęściej. Mechanizm urazu wygląda najczęściej tak, że obciążona stopa przetacza się na brzeg boczny, a następnie dochodzi do dalszego przesunięcia środka ciężkości na zewnątrz, powodując zbyt duże obciążenie dla ATFL.

Chcesz omówić problem lub umówić szybką wizytę ?

Uważam, że w pracy z ludźmi niezwykle ważne jest podejście do pacjenta. Masz dwie opcje kontaktu ze mną: Pierwsza to kontakt telefoniczny (staram się zawsze odbierać, jeżeli nie mogę oddzwaniam tak szybko, jak tylko to możliwe). Druga to skorzystanie z formularza i umówienie się ze mną na pierwszą wizytę. Decyzja należy do Ciebie.