Dyskineza łopatki

Dyskineza łopatki

Łopatka to parzysta, trójkątna kość osadzona na plecach na odcinku piersiowym kręgosłupa. Zbudowana jest z 3 brzegów:

  • Górnego,
  • Przyśrodkowego,
  • Bocznego.

Łopatka osadzona jest na klatce piersiowej i stabilizowana na niej, za pomocą mięśni. Jej połączenie z klatką piersiową (żebrami) nie jest stawem, choć mówi się tu o „stawie funkcjonalnym”. W prawidłowych warunkach kąt górny łopatki znajduje się na wysokości 3 kręgu piersiowego, a kąt dolny na wysokości 7 kręgu piersiowego.

Kość ta stabilizowana jest jedynie za pomocą mięśni, dlatego ich prawidłowe napięcie i siła są bardzo ważne w jej ułożeniu. Łopatka stabilizowana jest przez:

  • Od góry: mięsień czworoboczny (pośrednio), dźwigacz łopatki, łopatkowo-gnykowy?
  • Od strony przyśrodkowej: mięsień równoległoboczny, czworoboczny,
  • Od dołu: mięsień czworoboczny, najszerszy grzbietu (pośrednio),
  • Od strony bocznej: mięsień zębaty przedni.

Kiedy ustawienie łopatki jest nieprawidłowe ?

Do zaburzenia ustawienia łopatki dochodzi wtedy, gdy jej widoczne elementy nie są ustawione symetrycznie z drugą łopatką. Może więc być:

  • uniesiona do góry, lub opuszczona w dół,
  • nadmiernie przybliżona do kręgosłupa, lub od niego oddalona,
  • zrotowana do wewnątrz, lub na zewnątrz.

W takim przypadku często możemy dostrzec, że jeden bark ustawiony jest niżej niż drugi. Czasami pojawia się słyszalne klikanie/przeskakiwanie w rejonie między łopatką a żebrami. Dodatkowym problemem może być zaburzenie ruchomości łopatki, która bierze udział w ruchach ręki takich jak odwodzenie, czy zgięcie. Podczas odwodzenia ręki (sięganie ręką nad głowę) ruch dzielony jest umownie na 3 etapy:

  1. Etap 0-60* ruch zachodzi w stawie ramiennym,
  2. Etap 60-120* ruch zachodzi właśnie w „stawie łopatkowo żebrowym”,
  3. Etap >120* to aktywacja kręgosłupa.

Nieprawidłowe ustawienie łopatki lub też zaburzenia mięśniowe mogą utrudniać ten ruch.

Dyskineza łopatki – konsekwencji.

Przykrych konsekwencji dyskinezy jest kilka:

  • Nieprawidłowe napięcie mięśniowe prędzej czy później generuje ból, który pacjenci określają jako:

„ból między łopatkiami”, ból wchodzący pod łopatkę”.

  • Zaburzenia pracy i ustawienia kręgosłupa piersiowego.
  • Dolegliwości splotu ramiennego- takie jak ból i drętwienie barku.
  • Zaburzenia ruchu w stawie ramiennym.
  • Ból ramienia poprzez konflikt w stawie ramiennym.

Dyskineza łopatki- diagnostyka.

Diagnostyka obejmuje:

  • Wzrokowa ocenę ustawienia łopatki wobec punktów referencyjnych,
  • Testy mięśni stabilizujących łopatkę,
  • Testy specyficzne, takie jak
    Scapular retraction test
  • Scapular assistance test
  • Lateral scapular Slide test (LSST)
  • Isometric Scapular Pinch test
  • Scapular Load test
  • Wall pushup test.

Udostępnij:

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Więcej artykułów

Jak operacja brzucha wpływa na mięśnie ?

To,  co widzimy wszyscy i potocznie nazywamy brzuchem to przednia ściana i zbudowana jest z mięśnia prostego brzucha, który rozpościera się po obu stronach pępka (prosty brzucha prawy i lewy) oraz niewielkiego mięśnia piramidowego.

Kolano skoczka

Kolano skoczka znane także jako tendinopatia więzadła rzepki to ból pojawiający się (najczęściej) w miejscu przyczepu więzadła do rzepki. Bardzo często ból ten związany jest z aktywnością fizyczną, szczególnie dynamicznymi ruchami nóg takimi jak skoki czy sprinty- dochodzi wtedy to „przemęczenia” więzadła i pojawiają się jego mikronaderwania, które są bardzo tkliwe. Częściej dotyczy mężczyzn.

Zerwanie ścięgna Achillesa

Ścięgno Achillesa to najsilniejsze ścięgno w ciele człowieka, które paradoksalnie najczęściej ulega zerwaniu. Ścięgno to zbudowane jest z połączenia ścięgien dwóch odrębnych mięśni:

  • Mięśnia brzuchatego łydki
  • Mięśnia płaszczkowatego

i przyczepia się do guzowatości kości piętowej. Jego główną funkcją jest zgięcie podeszwowe stopy- to oznacza, że jeśli stajesz na palcach, lub podskakujesz pracuje właśnie ten mięsień (ścięgno).  

Najczęściej do zerwania ścięgna dochodzi u osób uprawiających sporty amatorskie, w wieku 30-50 lat, głównie płci męskiej. Częstość występowania waga się w przedziale 7-20 na 100 000 rocznie.

Zerwanie ATFL (więzadła skokowo-strzałkowego przedniego)

Stopa- to połączenie wielu kości, dlatego też znajduje się tam dużo więzadeł. Jednym z nich jest więzadło skokowo-strzałkowe przednie (ATFL) stabilizujące boczny przedział stawu skokowego.

Przyczepia się ono do przedniej krawędzi kostki bocznej kości strzałkowej i biegnie w kierunku szyjki kości skokowej. Główną funkcją jest przeciwdziałanie odwróceniu i zgięciu podeszwowemu stawu skokowego- to właśnie podczas takiego ruchu najczęściej dochodzi do zerwania tego więzadła. ATFL jest najsłabszym z bocznych więzadeł, pewnie dlatego to ono ulega urazom najczęściej. Mechanizm urazu wygląda najczęściej tak, że obciążona stopa przetacza się na brzeg boczny, a następnie dochodzi do dalszego przesunięcia środka ciężkości na zewnątrz, powodując zbyt duże obciążenie dla ATFL.

Chcesz omówić problem lub umówić szybką wizytę ?

Uważam, że w pracy z ludźmi niezwykle ważne jest podejście do pacjenta. Masz dwie opcje kontaktu ze mną: Pierwsza to kontakt telefoniczny (staram się zawsze odbierać, jeżeli nie mogę oddzwaniam tak szybko, jak tylko to możliwe). Druga to skorzystanie z formularza i umówienie się ze mną na pierwszą wizytę. Decyzja należy do Ciebie.