Skręcenie kostki- co robić ?

Skręcenie stawu skokowego  to powszechna kontuzja polegająca w dużej mierze na naciągnięciu mięsni, więzadeł oraz torebki stawowej, które stabilizują staw skokowy. W rehabilitacji tego urazu dostrzegam dwie skrajności: z jednej strony poszkodowany postanawia, że przeczeka i „rozchodzi” ból, z drugiej natomiast stosuje się niepotrzebne i niosące negatywne konsekwencje unieruchomienie, czasem nawet gipsem. Jak więc wygląda skręcenie stawu skokowego ? Co konkretnie ulega zniszczeniu ? No i w końcu – jak to leczyć ?

Stabilizacja kostki i mechanizm urazu.

Staw skokowy (górny) to połączenie kości podudzia z kością skokową. Aby staw ten był stabilny, ale jednocześnie miał możliwość wykonywania wszystkich potrzebnych ruchów potrzebna jest współpraca kilku struktur. Takie właśnie zadanie spełniają mięśnie, więzadła i torebka stawowa w okolicy stawu skokowego. Choć staw skokowy górny jest jeden- to wszyscy wiem, że kostki mamy dwie: jedną po stronie wewnętrznej- jest to kostka przyśrodkowa i druga po stronie bocznej- jest to kostka boczna.

Staw skokowy po stronie bocznej stabilizowany jest więc między innymi przez:

  • ścięgna mięśni (strzałkowych),
  • więzadła (skokowo-strzałkowe, piętowo strzałkowe,
  • torebkę stawową.

Staw skokowy po stronie wewnętrznej stabilizowany jest przez:

  • ścięgna mięśni (piszczelowy tylny, zginacz długi palucha, zginacz długi palców),
  • więzadła (poboczne przyśrodkowe),
  • torebkę stawową.

To, które z tych struktur ucierpi zależy w głównej mierze od mechanizmu urazu. Wyróżniamy dwa podstawowe mechanizmy:

  1. Inwersyjny (większość skręceń)- dochodzi do obciążenia bocznej strony stopy, zapadnięcia się kostki bocznej i naciągnięcia struktur bocznych,
  2. Ewersyjny- dochodzi do obciążeni wewnętrznej strony stopy, zapadnięcia się kostki przyśrodkowej i naciągnięcia struktur kostki przyśrodkowej.

Skręcenie stawu skokowego – badanie.

Objawy jakie będą występowały po skręceniu stawu skokowego zależą od tego jakie struktury ucierpiały i jak mocny był uraz, więzadła mogą zostać bowiem:

  • naciągnięte,
  • naderwane,
  • zerwane,

Przy groźniejszych urazach może także dojść do złamania kości. W zależności od rozmiaru urazu najczęściej występują takie symptomy jak:

  1. Opuchlizna stawu skokowego i stopy.
  2. Bolesność, szczególnie przy obciążaniu stopy i próbie chodzenia.
  3. Tkliwość, próba dotknięcia okolicy kostki jest bardzo bolesna.
  4. Niestabilność.
  5. Ograniczenie ruchomości.
  6. Rozlewający ból i drętwienie (szczególnie jeśli przy urazie ucierpi nerw).

Aby stwierdzić co konkretnie zostało uszkodzone przeprowadza się szereg testów i są to:

  • badanie RTG aby stwierdzić czy nie doszło do złamania kości,
  • badanie usg aby ocenić stan więzadeł, choć początkowo przy dużej opuchliźnie badanie może być ciężkie do wykonania
  • testy więzadłowe – aby stwierdzić, czy nie doszło do zerwania więzadeł,
  • testy mięśniowe aby sprawdzić napięcie poszczególnych mięśni,
  • testy napięciowe nerwów nerwów.

Początkowa duża opuchlizna i rozległy wylew podskórny może znacznie ograniczać możliwości diagnostyczne, dlatego niekiedy niezbędne jest odczekanie aż opuchlizna się zmniejszy.

Skręcenie kostki- czy konieczne jest unieruchomienie ?

To czy staw powinien być unieruchomiony zależy oczywiście od rozległości urazu, jeśli jednak w badanu RTG nie ma złamania, a więzadła nie są zerwane to opatrunek gipsowy nie jest konieczny. Jeżeli po urazie dany ruch jest bolesny, istnieje możliwość ograniczenia jedynie tego ruchu- pozostałe, te bezbolesne powinny być aktywowane aby przeciwdziałać zrostom i przykurczom.

Jak pozbyć się opuchlizny na stopie po urazie.

Jeżeli podczas urazu dojdzie do dużych uszkodzeń naczyń krwionośnych, wylewająca się z naczyń krew doprowadzi do powstania krwiaka. Zastosowanie zimna, bezpośrednio po urazie doprowadzi do obkurczenia się naczyń, zmniejszenia ilości przepływu krwi, a tworzący się krwiak będzie mniej rozległy. Podobnie należy w pierwszym okresie ograniczyć „nadmierną aktywność” żeby nie prowokować wynaczynienia się krwi. Jeżeli jednak nie mieliśmy takiej możliwości możemy pracować z opuchlizną także w późniejszym okresie. Oto kilka sposobów:

  • flossing- czyli „przepychanie” opuchlizny za pomocą specjalnej taśmy,
  • kinesiotaping- zastosowanie specjalnej taśmy naklejanej na skórę, która poprawia odprowadzanie zastojów,
  • krioterapia- czyli zastosowanie leczenia zimnem,
  • manualne techniki stosowane przez terapeutę.

Skręcenie stawu skokowego- leczenie.

Jeżeli badanie RTG nie wykazało złamania a więzadła nie są zerwane możemy przystąpić do działania. Rehabilitacja po skręceniu stawu skokowego wygląda tak:

  • ograniczenie wynaczynienia się krwi poprzez zimno i odpoczynek w pierwszym okresie,
  • unikanie pogłębiania urazu – czyli nie wykonujemy ruchów stopą, które są bolesne,
  • delikatne ćwiczenia czynno -bierne,

W późniejszym okresie:

  • ćwiczenia aktywujące słabe mięśnie,
  • terapia powięziowa,
  • różne formy masażu, w tym masaż tkanek głębokich w celu ułatwienia przepływu krwi,
  • kinesiotaping, w celu zmniejszenia opuchlizny, lepszej stabilizacji,
  • suche igłowanie na przyśpieszenie regeneracji więzadeł,
  • masaż poprzeczny.

Udostępnij:

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Więcej artykułów

Łokieć tenisisty. Zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej.

Nadkłykieć boczny kości ramiennej to niewielka wyniosłość znajdująca się w dystalnej (znajdującej się dalej od tułowia) części tej kości. Ten niewielki guzek jest miejscem przyczepu dużej grupy mięśni prostujących nadgarstek. Powtarzające się ruchy, bądź nieprawidłowe napięcie mięśni z tej grupy może doprowadzić do sytuacji w której ścięgna będą nadmiernie obciążone co w konsekwencji doprowadzi do powstania mikrouszkodzeń oraz pobudzenia włókien nocyceptywnych typu C. Mięśnie prostujące nadgarstek i palce są mocno aktywowane podczas gry w tenisa- stąd nazwa tego schorzenia, jednak praca, lub inna aktywność związana z pozycją przedramienia w pronacji połączoną z wyprostem nadgarstka jest uważana za czynniki wywołujący. Dotyczy to na przykład osoby pracujące na komputerze (stukanie w klawisze to pozycja: pronacja +prostowanie nadgarstka). Schorzenie to dotyka 1-3% populacji, najczęściej w wieku 35-50 lat.

Uszkodzenie obrąbka typu SLAP

Mianem uszkodzenia SLAP (Superior Labrum Anterior Posterior) określa się uszkodzenie obrąbka stawowego panewki łopatki. Obrąbek to łącznotkankowa struktura wyścielająca brzeg panewki stawu ramiennego w celu pogłębienia go i zwiększenia jego stabilizacji. Do górnej części obrąbka wnika i przykleja się ścięgno głowy długiej bicepsa, dlatego też uszkodzenia obrąbka często łączą się z patologią głowy długiej bicepsa.

Dyskineza łopatki

Łopatka osadzona jest na klatce piersiowej i stabilizowana na niej, za pomocą mięśni. Jej połączenie z klatką piersiową (żebrami) nie jest stawem, choć mówi się tu o „stawie funkcjonalnym”. W prawidłowych warunkach kąt górny łopatki znajduje się na wysokości 3 kręgu piersiowego, a kąt dolny na wysokości 7 kręgu piersiowego.

Uszkodzenie ścięgna głowy długiej bicepsa LHBT

Ból barku może wynikać z różnych przyczyn, jedną z nich jest patologia ścięgna głowy długiej bicepsa (LHBT). Do patologii dochodzić może na drodze przewlekłych, powtarzalnych podrażnień na przykład w sportach gdzie wykonuje się rzucanie, czy pracę w rękami w górze, ale uraz może także dotyczyć bezpośredniego incydentu- szarpnięcia, czy pociągnięcia.

Chcesz omówić problem lub umówić szybką wizytę ?

Uważam, że w pracy z ludźmi niezwykle ważne jest podejście do pacjenta. Masz dwie opcje kontaktu ze mną: Pierwsza to kontakt telefoniczny (staram się zawsze odbierać, jeżeli nie mogę oddzwaniam tak szybko, jak tylko to możliwe). Druga to skorzystanie z formularza i umówienie się ze mną na pierwszą wizytę. Decyzja należy do Ciebie.