Uszkodzenie więzozrostu barkowo-obojczykowego.

Więzozrost barkowo-obojczykowy to łącznotkankowe więzadło łączące obojczyk i wyrostek barkowy łopatki. Jego zadaniem  z jednej strony jest ustabilizowanie obojczyka, a z drugiej umożliwienie mu pewnej mobilności potrzebnej w ruchach.

Najczęściej do urazu w tym rejonie dochodzi w momencie upadku na bark z wysokości, a także podczas sportów kontaktowych.

Uszkodzenie tego obszaru dzieli się na kilka typów:

  1. Naciągnięcie więzadła barkowo-obojczykowego, bez przemieszczenia obojczyka.
  2. Zerwanie więzadła barkowo-obojczykowego + naciągnięcie więzadła kruczo-obojczykowego.
  3. Zerwanie więzadła barkowo-obojczykowego i kruczo-obojczykowego.
  4. Zerwanie więzadeł z przemieszczeniem obojczyka do trapeziusa.
  5. Zerwanie więzadeł z przemieszczeniem górnym.
  6. Zerwanie więzadeł z przemieszczeniem dolnym.

Sposób leczenia i rehabilitacji zależy od typu uszkodzenia i wybierany jest przez lekarza.

Naciągnięcie więzadła barkowo-obojczykowego, bez przemieszczenia obojczyka.

  • kontrola bólu oraz wysięku w miejscu urazu,
  • ćwiczenia czynne łokcia i przedramienia,
  • nie ma konieczności noszenia temblaka- można nosić jeżeli występuje duży ból, kryterium zwolnienia jest brak bólu w czynnościach dnia codziennego,
  • wczesna aktywacja ruchomości, w pierwszym tygodniu, początkowy cel to poprawa mobilności kończyny, uważamy na ruchy oddziaływujące na ten staw, czyli: rotacja wewnętrzna, zgięcie horyzontalne, przywiedzenie + zgięcie w końcowym zakresie. Po tygodniu rehabilitacji ograniczenia ruchu są rzadkie,
  • ćwiczenia czynne rozpoczynamy od razu i wykonujemy zgodnie z tolerancją bólową, powinny być bezbólowe,
  • wskazane są ćwiczenia w  zamkniętych łańcuchach kinematycznych  (ręka oparta o ścianę + ruchy łopatki, klęk podparty itd.)
  • możemy progresować do ćwiczeń izotonicznych w otwartym łańcuchu gdy zgięcie jest bezbolesne,
  • powrót do aktywności może nastąpić po 2 tygodniach.
  • czynności prowadzone przez fizjoterapeutę: masaż poprzeczny, kinesiotaping, terapia manualna.

Zerwanie więzadła barkowo-obojczykowego + naciągnięcie więzadła kruczo-obojczykowego.

  • temblak- do momentu gdy przestanie boleć w spoczynku i w trakcie odwodzenia, około 10-14 dni,
  • ćwiczenia łopatki (m.in. środkowy trap i low trap) + ćwiczenia w zamkniętym łańcuchu kinematycznym,
  • ćwiczenia bierne i czynno-bierne,
  • progresja ćwiczeń przy bezbolesnym zgięciu i odwiedzeniu,
  • ćwiczenia izometryczne,
  • ćwiczenia kontralateralne (zdrową kończyną),
  • czynności prowadzone przez fizjoterapeutę: różne formy masażu, kinesiotaping, terapia manualna.

Zerwanie więzadła barkowo-obojczykowego i kruczo-obojczykowego.

  • badania nie stwierdzają jednoznacznie, że należy zastosować leczenie operacyjne,
  • leczone zachowawczo, lub operacyjnie,
  • unieruchomienie – 4 tygodnie,
  • ćwiczenia -stabilizacja łopatki,
  • leczenie zachowawcze jak w przypadku uszkodzenia II stopnia: stabilizacja łopatki,  ruchy czynne, ćwiczenia izometryczne, ćwiczenia kontralateralna,
  • często dochodzi do dyskinezy łopatki,
  • czynności prowadzone przez fizjoterapeutę: jak wyżej

Zerwanie więzozrostu leczone operacyjnie.

  • unieruchomienie 2-4 tygodnie,
  • od 8 tygodnia można rozpocząć delikatne ćwiczenia bierne i czynno bierne, nie wykonujemy ćwiczeń cznynnych,
  • od 8 tygodnia wdrażamy ćwiczenia łopatki w zamkniętych łańcuchach kinematycznych,
  • około 12 tygodnia rozpoczynamy ćwiczenia czynne.

Bibliografia:

  1. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3315870/
  2. Porównanie wyników operacyjnego i zachowawczego leczenia zwichnięcia stawu barkowo- obojczykowego. Rozprawa doktorska. Kujawiak Szymon.
  3. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20226315/
  4. Rehabilitacja ortopedyczna tom 1, S. Brent Brotzman, Kevin E. Wilk.
  5. Ortopedia i traumatologia 1, Tadeusz Sz. Goździk.
  6. www.grapplersperformance.com

Udostępnij:

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Więcej artykułów

Łokieć tenisisty. Zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej.

Nadkłykieć boczny kości ramiennej to niewielka wyniosłość znajdująca się w dystalnej (znajdującej się dalej od tułowia) części tej kości. Ten niewielki guzek jest miejscem przyczepu dużej grupy mięśni prostujących nadgarstek. Powtarzające się ruchy, bądź nieprawidłowe napięcie mięśni z tej grupy może doprowadzić do sytuacji w której ścięgna będą nadmiernie obciążone co w konsekwencji doprowadzi do powstania mikrouszkodzeń oraz pobudzenia włókien nocyceptywnych typu C. Mięśnie prostujące nadgarstek i palce są mocno aktywowane podczas gry w tenisa- stąd nazwa tego schorzenia, jednak praca, lub inna aktywność związana z pozycją przedramienia w pronacji połączoną z wyprostem nadgarstka jest uważana za czynniki wywołujący. Dotyczy to na przykład osoby pracujące na komputerze (stukanie w klawisze to pozycja: pronacja +prostowanie nadgarstka). Schorzenie to dotyka 1-3% populacji, najczęściej w wieku 35-50 lat.

Uszkodzenie obrąbka typu SLAP

Mianem uszkodzenia SLAP (Superior Labrum Anterior Posterior) określa się uszkodzenie obrąbka stawowego panewki łopatki. Obrąbek to łącznotkankowa struktura wyścielająca brzeg panewki stawu ramiennego w celu pogłębienia go i zwiększenia jego stabilizacji. Do górnej części obrąbka wnika i przykleja się ścięgno głowy długiej bicepsa, dlatego też uszkodzenia obrąbka często łączą się z patologią głowy długiej bicepsa.

Dyskineza łopatki

Łopatka osadzona jest na klatce piersiowej i stabilizowana na niej, za pomocą mięśni. Jej połączenie z klatką piersiową (żebrami) nie jest stawem, choć mówi się tu o „stawie funkcjonalnym”. W prawidłowych warunkach kąt górny łopatki znajduje się na wysokości 3 kręgu piersiowego, a kąt dolny na wysokości 7 kręgu piersiowego.

Uszkodzenie ścięgna głowy długiej bicepsa LHBT

Ból barku może wynikać z różnych przyczyn, jedną z nich jest patologia ścięgna głowy długiej bicepsa (LHBT). Do patologii dochodzić może na drodze przewlekłych, powtarzalnych podrażnień na przykład w sportach gdzie wykonuje się rzucanie, czy pracę w rękami w górze, ale uraz może także dotyczyć bezpośredniego incydentu- szarpnięcia, czy pociągnięcia.

Chcesz omówić problem lub umówić szybką wizytę ?

Uważam, że w pracy z ludźmi niezwykle ważne jest podejście do pacjenta. Masz dwie opcje kontaktu ze mną: Pierwsza to kontakt telefoniczny (staram się zawsze odbierać, jeżeli nie mogę oddzwaniam tak szybko, jak tylko to możliwe). Druga to skorzystanie z formularza i umówienie się ze mną na pierwszą wizytę. Decyzja należy do Ciebie.