Łokieć golfisty- ból łokcia

Zapalenie nadkłykcia przyśrodkowego charakteryzuje się stanem zapalnym i bólem po wewnętrznej stronie łokcia, gdzie mięśnie i ścięgna przyczepiają się do kości. Zaangażowane struktury to mięśnie i ścięgna przedramienia, które wykonują głównie zgięcie i przywidzenie odłokciowe nadgarstka. Przypadłość ta, dotyka nie tylko golfistów, ale każdego, kto wykonuje powtarzalne ruchy oporowe w zakresie zgięcia i przywiedzenia. Bez odpowiedniej interwencji stan ten może przekształcić się w przewlekły problem.

Do nadkłykcia przyśrodkowego przyczepiają się mięśnie:

  • Nawrotny obły,
  • Zginacz łokciowy nadgarstka,
  • Dłoniowy długi,
  • Zginacz powierzchowny palców
  • Zginacz promieniowy nadgarstka,

Wszystkie te mięśnia mają wspólne końcowe ścięgno, znajdujące się właśnie w okolicy nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej.

Łokieć golfisty – objawy.

Do głównych objawów charakteryzujących tą patologię należą:

  • Ból i tkliwość w okolicy przyśrodkowej przedramienia (nadkłykieć przyśrodkowy),
  • Ból, lub poczucie osłabienia przy czynności chwytania,
  • Ból przy ruchach skrętnych nadgarstka, szczególnie z oporem.

Przyczyny.

Uprawianie sportu w którym wykonuje się powtarzalne, agresywne ruchy nadgarstka i przedramienia, takie jak rzucanie piłką ręczną, gra w golfa (stąd nazwa),

  • Aktywność zawodowa polegająca na ciągłym wykonywaniu prac ręką i przedramieniem np. stolarstwo,
  • Nieodpowiednia rozgrzewka przed treningiem,
  • Zbyt szybkie wznowienie aktywności fizycznej, przed zakończeniem rehabilitacji.

Rehabilitacja.

Głównym celem rehabilitacji jest zmniejszenie dolegliwości bólowych, poprawa siły i przywrócenie funkcjonalności kończyny górnej. Całość możemy podzielić na 3 fazy.

Faza I

Pacjent koniecznie musi zrezygnować z powtarzających się czynności powodujących drażnienie grupy mięśniowej. Pacjent może stosować miejscowe chłodzenie (np. masaż kostką lodu) w celu zmniejszenia bólu. Stosuje odpowiednio dobrane ćwiczenia izometryczne. Można wspomagać się także tapingiem.

Faza II

Jej głównym celem jest osiągnięcie pełnego, bezbolesnego zakresu ruchomości. Osiągamy to poprzez progresję ćwiczeń izometrycznych, wspomaganych terapią manualną i różnymi formami masażu. Wraz ze zmniejszaniem się bólu i poprawą siły ręki rozszerzamy rehabilitację o ćwiczenia koncentryczne i ekscentryczne. Następnie wprowadzane są elementy sportu.

Faza III

Polega na wprowadzaniu do sportu, monitorowaniu techniki i przeciwdziałaniu nawrotowi choroby.

Udostępnij:

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Więcej artykułów

Jak operacja brzucha wpływa na mięśnie ?

To,  co widzimy wszyscy i potocznie nazywamy brzuchem to przednia ściana i zbudowana jest z mięśnia prostego brzucha, który rozpościera się po obu stronach pępka (prosty brzucha prawy i lewy) oraz niewielkiego mięśnia piramidowego.

Kolano skoczka

Kolano skoczka znane także jako tendinopatia więzadła rzepki to ból pojawiający się (najczęściej) w miejscu przyczepu więzadła do rzepki. Bardzo często ból ten związany jest z aktywnością fizyczną, szczególnie dynamicznymi ruchami nóg takimi jak skoki czy sprinty- dochodzi wtedy to „przemęczenia” więzadła i pojawiają się jego mikronaderwania, które są bardzo tkliwe. Częściej dotyczy mężczyzn.

Zerwanie ścięgna Achillesa

Ścięgno Achillesa to najsilniejsze ścięgno w ciele człowieka, które paradoksalnie najczęściej ulega zerwaniu. Ścięgno to zbudowane jest z połączenia ścięgien dwóch odrębnych mięśni:

  • Mięśnia brzuchatego łydki
  • Mięśnia płaszczkowatego

i przyczepia się do guzowatości kości piętowej. Jego główną funkcją jest zgięcie podeszwowe stopy- to oznacza, że jeśli stajesz na palcach, lub podskakujesz pracuje właśnie ten mięsień (ścięgno).  

Najczęściej do zerwania ścięgna dochodzi u osób uprawiających sporty amatorskie, w wieku 30-50 lat, głównie płci męskiej. Częstość występowania waga się w przedziale 7-20 na 100 000 rocznie.

Zerwanie ATFL (więzadła skokowo-strzałkowego przedniego)

Stopa- to połączenie wielu kości, dlatego też znajduje się tam dużo więzadeł. Jednym z nich jest więzadło skokowo-strzałkowe przednie (ATFL) stabilizujące boczny przedział stawu skokowego.

Przyczepia się ono do przedniej krawędzi kostki bocznej kości strzałkowej i biegnie w kierunku szyjki kości skokowej. Główną funkcją jest przeciwdziałanie odwróceniu i zgięciu podeszwowemu stawu skokowego- to właśnie podczas takiego ruchu najczęściej dochodzi do zerwania tego więzadła. ATFL jest najsłabszym z bocznych więzadeł, pewnie dlatego to ono ulega urazom najczęściej. Mechanizm urazu wygląda najczęściej tak, że obciążona stopa przetacza się na brzeg boczny, a następnie dochodzi do dalszego przesunięcia środka ciężkości na zewnątrz, powodując zbyt duże obciążenie dla ATFL.

Chcesz omówić problem lub umówić szybką wizytę ?

Uważam, że w pracy z ludźmi niezwykle ważne jest podejście do pacjenta. Masz dwie opcje kontaktu ze mną: Pierwsza to kontakt telefoniczny (staram się zawsze odbierać, jeżeli nie mogę oddzwaniam tak szybko, jak tylko to możliwe). Druga to skorzystanie z formularza i umówienie się ze mną na pierwszą wizytę. Decyzja należy do Ciebie.