Łokieć, nadgarstek i dłoń

Uszkodzenia dystalnego ścięgna bicepsa to dolegliwość dotykająca wiele osób, zwłaszcza tych aktywnych fizycznie. Choć często kojarzymy biceps głównie z estetyką mięśni, to jego ścięgna odgrywają kluczową rolę w ruchu ramienia. Uszkodzenia tych struktur mogą prowadzić do znaczących ograniczeń w codziennych aktywnościach oraz w wykonywaniu ćwiczeń. W tym artykule przyjrzymy się bliżej uszkodzeniom dystalnego ścięgna bicepsa, ich przyczynom, objawom oraz dostępnym metodom leczenia.

Wprowadzenie: Nerw promieniowy wychodzi z tylnej części pęczka ramiennego i unerwia kończynę górną. Obejmuje on mięsień trójgłowy ramienia, mięśnie tylnej komory przedramienia (znane także jako prostowniki), torebkę stawu nadgarstkowego oraz obszary skóry grzbietowej przedramienia i dłoni. Nerw promieniowy właściwy unerwia:

Trójgłowy ramienia

Mięsień łokciowy

Prostownik długi promieniowy nadgarstka (ECRL)

Prostownik krótki promieniowy nadgarstka (ECRB)

Ramienno-promieniowy  

Złamania kości przedramienia są jednym z najczęstszych urazów u dzieci. Dzieje się tak z kilku powodów. Zabawy dzieci są energiczne co wiąże się z różnego rodzaju upadkami. Dodatkowo kości dzieci są mniej wytrzymałe niż u dorosłych. Zrozumienie, objawów i późniejszych konsekwencji powinny być szczególnie ważne dla rodziców aby uniknąć późniejszych negatywnych konsekwencji.

Zespół kanału Guyona można ogólnie zdefiniować jako neuropatię uciskową nerwu łokciowego na poziomie nadgarstka. Tunel przez który przechodzi nerw łokciowy, czyli kanał Guyona, ma złożoną i zmienną anatomię. Różne czynniki mogą predysponować do wystąpienia zespołu cieśni. Pomocne może być leczenie zachowawcze, takie jak modyfikacja aktywności, ale często wskazana jest chirurgiczna eksploracja kanału łokciowego z  dekompresją nerwu łokciowego.

Zapalenie nadkłykcia przyśrodkowego charakteryzuje się stanem zapalnym i bólem po wewnętrznej stronie łokcia, gdzie mięśnie i ścięgna przyczepiają się do kości. Zaangażowane struktury to mięśnie i ścięgna przedramienia, które wykonują głównie zgięcie i przywidzenie odłokciowe nadgarstka. Przypadłość ta, dotyka nie tylko golfistów, ale każdego, kto wykonuje powtarzalne ruchy oporowe w zakresie zgięcia i przywiedzenia. Bez odpowiedniej interwencji stan ten może przekształcić się w przewlekły problem.

Choroba de Quervaina nazywana czasami chorobą „kciuka matki” to stan zapalny pochewek ścięgnistych mięśni biegnących w okolicy kciuka. Pochewki ścięgniste to swego rodzaju tunele przez które przebiegają ścięgna. Służą one poprawie ślizgu, zmniejszeniu tarcia, czy zmianie kierunku ścięgna. Powtarzalne ruchy, mogą doprowadzić do przemęczenia mięśni, zwiększenia tarcia i pojawienia się stanu zapalnego w pochewkach ścięgnistych mięśni pierwszego przedziału nadgarstka, to jest:

Zespół cieśni nadgarstka (CTS),to neuropatia uciskowa nerwu pośrodkowego w okolicy nadgarstka, jest najczęstszą neuropatią uciskową kończyny górnej. Zespół ten powoduje parestezje, drętwienie, ból, wrażenie ciężkości  a w przypadku przedłużającego się trwania także osłabienie mięśniowe i w konsekwencji zaniki mięśniowe grup unerwianych przez nerw pośrodkowy. Najczęściej choruje ręka dominująca, choć częste są tez przypadki obustronne. Kanał nadgarstka utworzony jest z 4 kości nadgarstka i przechodzącego nad nimi więzadła poprzecznego

Nadkłykieć boczny kości ramiennej to niewielka wyniosłość znajdująca się w dystalnej (znajdującej się dalej od tułowia) części tej kości. Ten niewielki guzek jest miejscem przyczepu dużej grupy mięśni prostujących nadgarstek. Powtarzające się ruchy, bądź nieprawidłowe napięcie mięśni z tej grupy może doprowadzić do sytuacji w której ścięgna będą nadmiernie obciążone co w konsekwencji doprowadzi do powstania mikrouszkodzeń oraz pobudzenia włókien nocyceptywnych typu C. Mięśnie prostujące nadgarstek i palce są mocno aktywowane podczas gry w tenisa- stąd nazwa tego schorzenia, jednak praca, lub inna aktywność związana z pozycją przedramienia w pronacji połączoną z wyprostem nadgarstka jest uważana za czynniki wywołujący. Dotyczy to na przykład osoby pracujące na komputerze (stukanie w klawisze to pozycja: pronacja +prostowanie nadgarstka). Schorzenie to dotyka 1-3% populacji, najczęściej w wieku 35-50 lat.

Drętwienie rąk (czasem określanie też jako: mrowienie, pieczenie, osłabienie) często ma swoją przyczynę w ucisku na nerw. To właśnie za pomocą nerwów przesyłane są informacje do i z mięśni. Jeśli więc nerw jest uciśnięty to komunikacja ta zostaje zaburzona- ręką może być słaba, niesprawna i przesyłać „dziwne odczucia”. Przykładem takiego ucisku na nerw(y) jest zespół górnego otworu klatki piersiowej (TOS). Dodatkowymi objawami są: ból barku, osłabienie mięśni obręczy barkowej, czasami także zmiana koloru ręki. Zespół górnego otworu klatki piersiowej może mieć podłoże nerwowe- jeśli uciskany jest nerw, bądź naczyniowej – jeśli uciskaną strukturą są naczynia krwionośne.

Nerwy wychodzące z kręgosłupa (rdzenia kręgowego) podążają zgodnie z wytyczonym kierunkiem który nazywamy dermatomem, na przykład nerwy wychodzące z kręgosłupa szyjnego podążają do kończyn górnych, a nerwy z odcinka lędźwiowego biegną do nóg.

Ból w okolicy stawu łokciowego to dosyć częsty problem. Pojawia się zarówno u osób aktywnych fizycznie, jak i u tych, którzy prowadzą siedzący tryb życia. Jak to więc możliwe, że jedni i drudzy mają podobne problemy?